Bahasa Inggeris tergolong dalam kelompok bahasa Jermanik Barat yang muncul di England pada zaman pertengahan awal dan sejak itu telah menjadi lingua franca global. Nama bahasa ini berasal daripada Angles, salah satu bangsa Jermanik yang berhijrah ke Britain selepas pemerintahan Rom. Bahasa Inggeris merupakan bahasa rasmi, atau salah satu bahasa rasmi, di 57 negara berdaulat dan 30 wilayah bergantung, menjadikannya bahasa yang paling meluas secara geografi di dunia.
Di United Kingdom, Amerika Syarikat, Australia dan New Zealand, ia menjadi bahasa dominan atas sebab sejarah walaupun tidak ditakrif secara eksplisit dalam undang-undang. Ia juga merupakan bahasa bersama rasmi bagi Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu, Kesatuan Eropah, dan banyak organisasi antarabangsa serta serantau yang lain. Bahasa Inggeris telah menjadi de facto lingua franca dalam bidang diplomasi, sains, teknologi, perdagangan antarabangsa, logistik, pelancongan, penerbangan, hiburan dan Internet.
Menurut anggaran Ethnologue, terdapat lebih 1.4 bilion penutur bahasa Inggeris di seluruh dunia pada tahun 2021.
Bahasa Inggeris Lama muncul daripada kumpulan loghat bahasa Jermanik Barat yang dituturkan oleh puak Anglo-Saxon. Tulisan awal menggunakan aksara rune sebelum abjad berasaskan Latin digunakan untuk teks yang lebih panjang. Bahasa Inggeris Lama lewat meminjam beberapa tatabahasa dan kosa kata asas daripada Bahasa Norse Lama, iaitu bahasa Jermanik Utara.
Abjad Inggeris, yang merupakan evolusi daripada abjad Latin, sepenuhnya menggantikan abjad rune menjelang Zaman Pertengahan Tinggi, bertepatan dengan kemunculan Bahasa Inggeris Pertengahan di England di bawah pemerintahan Norman. Bahasa Inggeris Pertengahan banyak meminjam kosa kata daripada dialek Perancis (kira-kira 28% daripada perkataan Inggeris Moden) dan daripada Latin (juga sekitar 28%).
Walaupun bahasa Latin dan bahasa Romawi menjadi sumber utama leksikon Inggeris secara keseluruhan, tatabahasa dan fonologi bahasa Inggeris kekal Jermanik, begitu juga dengan kebanyakan kosa kata harian asasnya. Akhirnya, Bahasa Inggeris Pertengahan berubah, sebahagiannya melalui Great Vowel Shift, menjadi Bahasa Inggeris Moden, yang wujud dalam kesinambungan dialek bersama bahasa Scots; dan paling hampir berkait dengan Bahasa Saxon Rendah dan Frisian.”
